Annesi ve babası dahil bütün ailesini kaybeden Gazzeli minik Dalal El Samuni'nin Türkiye'ye gönderdiği mektup yürekleri dağladı. Ana SayfaÇıktı AlEmail AtKarakter boyutu : Annesi ve babası dahil bütün ailesini kaybeden Gazzeli minik Dalal El Samuni'nin Türkiye'ye gönderdiği mektup yürekleri dağladı.27 Aralık 2010 Pazartesi 17:04Bu haberi paylaş2010 İşkence Merkezi!Okunma : 552Yorum : 1Nazım ALPMAN Dünyayla yarışan 12 TürkBakın şu hayvanların çektiklerine!Ünlü erkeklerden erkeklik tanımları!Ünlüler kaç liralık otomobile biniyor?Annesi ve babası dahil bütün ailesini kaybeden Gazzeli minik Dalal El Samuni'nin Türkiye'ye gönderdiği mektup yürekleri dağladı. Saldırıda bir bacağını da kaybeden 12 yaşındaki Dellal, yaşadıkları anlattı.
İşte küçük kızın duygu dolu o mektubu...
Gazze'den selam var..."Müslümanlar, bir bedenin azaları gibidir" buyuruyor Efendimiz, "Bir azanın başına bir iş geldi mi diğer tüm azalar bunu hisseder."Bizim de yüreğimiz kanadı, bu mektubu okuyunca... Yetim olmak zor ama Gazze'de yetim olmak daha zor diyor Mine Dalal El Samuni, Gazze'den bize selam gönderdiği mektubunda.Mektubu okuyunca daha bir anlıyorsunuz yetim olmanın nasıl bir şey olduğunu. Annesizliğin, babasızlığın, bir de üstüne üstlük Gazze'de yetim olmanın nasıl bir şey olduğunu. Yetim Gazze'nin kalbinden bize ve tüm dünyaya seslenen kardeşimiz, her sabah bomba sesleri altında uyanmanın nasıl bir şey olduğunu, İsrail saldırıları karşısında bütün dünyanın kendilerini nasıl yalnız bıraktığını haykırıyor satırlarında. İşte Gazze'nin kalbinden bir yetimin feryadı ve Gazze'de hayat...
Şefkatli Amcacığım (Şerafettin MOLLAOĞLU)Allahın selamı, rahmeti, bereketi üzerine olsun. Allah seni bütün kötülüklerden korusun.Bu mektubumu size Yetim Gazze'den yazıyorum Ben Mine Dalal EL Samuni 1998 Yılında bir gece yarısı İsrail'in bomba sesleri eşliğinde doğurmuş annem beni...Babam bir atölyede işçi olarak çalışıyordu ve yedi kardeşim vardı. Babamın aldığı maaş bize yetmiyordu ama annem vardı, babam vardı, kardeşlerim vardı, mutlu bir aile hayatımız vardı. Gazze'ye uygulanan ambargo, İsrail'in ani baskıları ani saldırıları olsa da bir nebze alışmıştık bu hayata hayat her şeye rağmen devam ediyordu.2009 yılına kadar bütün olumsuzluklara rağmen yaşıyorduk ne kadar da fakir olsak sıkıntılı bir hayat yaşasak da bu hayata alışmıştık.2009 yılında İsrail askerleri evimize girdiler evi boşatmamızı istediler. Evde dedemler ve amcamlar da vardı. Evimizi terk ettik. Mahallemizdeki bir okula yerleştik. Komşularımız da vardı okulda, 95 kişiydik Bir gece İsrail askerleri okulu bombalamaya başladılar karanlıktı, elektrikler yoktu, biz 25 kişi aynı aileden okulun bir sınıfında okuyorduk okul bombalanmaya başladığında uykudaydık bomba sesleriyle yandık. Babam, annem, dedem, amcalarım bizi korumaya çalışıyorlardı. Uyandığımda hastanedeydim. Bir ayağımı kesmişler vücudum da sarılıydı. Bu saldırıda 25 kişilik akrabalarımızdan geride sadece ben sağ olarak kurtulmuşum. Annem, babam dedem, amcalarım altı kardeşim, kuzenlerim, yengelerim hepsi şehit olmuş. Onların şehit olduğunu saldırıdan bir ay sonra öğrendim. Ne annemin ne de babamın ne de kardeşlerimin cenazesini gördüm. Ben hastaneden iyileşip taburcu olduğumda saldırı olalı üç ay geçmişti.HAYATA TEK BAŞIMA TUTUNUYORUM
Şimdi 12 yaşındayım ve hayata tek başıma tutunmaya çalışıyorum. Bir ayağım yok bastonla yürüyorum. Gazze'de bir yetimhanede kalıyorum nasip olursa bu yıl ilkokulu bitireceğim.Sevgili Amcacığım ŞerafettinSizi gecen yıl tanıdım -Allah sizden razı olsun- burada bize sahip çıkan ağabeylerimiz ablalarımız var, sizi ve Cansuyu Derneği'ni gecen yıl tanıdım. Her ay yardımlarınızı alıyorum. Bu yardımlarla okul ihtiyaçlarımı ve özel ihtiyaçlarımı karşılıyorum. Geçen kurban bayramında beni aradığınızda çok sevindim sizi tanımıyorum sadece sizin ve derneğinizin adını biliyorum her namazdan sonra anneme babama kardeşlerime şehit olan diğer akrabalarıma ve size dua ediyorum. Siz bana sahip çıkana kadar kendimi çok yalnız hissediyordum. Babam şehit olsa da artık bana sahip çıkan beni unutmayan beni arayan soran manevi bir babam olduğunuz için çok mutluyum. Allah sizi korusun cennette peygamberimize sizi komşu kılsın.Bu yetimhanede 125 yetim kalıyoruz bazı arkadaşlarımızın anneleri yaşıyor ama maddi durumları iyi olmadıkları için bu yetimhanede kalıyorlar. Büyüyünce doktor olmak istiyorum. Türkiye'yi çok seviyorum bazen Türkiye'yi televizyondan izliyorum.YETİM OLMAK ZOR!
Yetim olmak zor ama Gazze'de Yetim olmak daha zor...Sabahları annelerimizin sesiyle değil İsrail uçaklarının bomba sesleriyle uyanıyoruz.Babalarımız okula giderken cebimize harçlık koymuyor.Hastalandığımızda annelerimizin sıcak çorbalarını içemiyoruz.Oynayacak parklarımız da yok.Yetim Gazze'nin kalbinden tüm dünyaya sesleniyorum:Tüm vicdan sahiplerine!Batıya!Doğuya!Tüm İslam ülkelerine!Ve Müslüman kardeşlerime!Bizi yalnız bıraktınız !!Feryadımızı duymadınız !!Siz ey batının ve doğunun çocukları !!!Annesizliğin ve babasızlığın ne olduğunu bilir misiniz?Siz ey insan haklarından bahseden batı!Bizden hiç bahsettiniz mi?Sizin insan hakları Gazze için çalışmaz mı? Gazze'de insan yok mu?Ve siz ey Müslümanlar!Ey Allah'a ve Kur'an'a inanan Müslümanlar!Feryadımızı duymadınız, gözyaşlarımızı silmediniz!Bizi zalim İsrail'in acımazsız saldırılarında yalnız bıraktınız.Size hakkımı helal etmiyorum!Size hakkımı helal etmiyorum!Size hakkımı helal etmiyorum!
Kaynak : http://www.internethaber.com/gazzeli-kizdan-yurek-daglayan-mektup-317313h.htm#ixzz19KMXPR00
|
